|
Wstęp
Preludium
Przebieg walk
Po bitwie
Zdjęcia
Inne
|
Walki na terenie Borów Tucholskich
Po zdobyciu Bydgoszczy 27-01-1945 Radzieckie wojsko mogło przystąpić do
uderzenia na północny odcinek frontu. Pierwszego lutego Rosjanie wyprowadzili
natarcie w kierunku Świecia. Natarcie to miało na celu okrążenie oddziałów 83
Dywizji piechoty biorących się na odcinku Świecie - Grudziądz. W pierwszych
dniach lutego rosyjskie oddziały dotarły do miejscowości Osie. Do wzmocnienia
zagrożonego odcinka frontu niemieckie dowództwo 2 Armii gen. Weissa stacjonujące
w Starogardzie Gdańskim postanowiło przerzucić na ten odcinek frontu 4 Dywizję
Pancerną oraz 227 Dp. Dywizje te były świeżo ściągniętymi jednostkami z
Kurlandii. Pierwsza jednostka od 26 stycznia operowała na odcinku frontu o
długości 75 km między Świeciem a Więcborkiem. 227 Dp składała się z trzech
pułków piechoty, batalionu fizylierów znajdowała się wcześniej na odcinku Tczew
- Nowe.

4 lutego front w tym rejonie uległ stabilizacji i 227 Dp została przeniesiona w
rejon na zachód od Osi. 4 Dpanc. w rejonie Osi dysponowała tylko dwiema
pancernymi brygadami, bez zapasów paliwa i amunicji. Po mimo skromnych sił
oddziały 4 Dpanc. trzeciego lutego przeprowadziły przeciwuderzenie wyprowadzone
w kierunku podnóża radzieckiego klina. Niemcom udało się utrzymać na tym odcinku
do 6 lutego. Przez to część garnizonu toruńskiego (31Dp, 73 Dp) przebijającego
się przez tereny zajęte przez Rosjan, zdołało dołączyć do oddziałów 2A. 6 lutego
Rosjanie przystąpili do kontrnatarcia w wyniku którego linia frontu przesunęła
się na północ. 10 lutego Sowieci nacierali na oddziały 227 Dp. Dywizja ta
zdołała się utrzymać na swoich pozycjach przez dwa dni.
Front nieuchronnie zbliżał się do "Napoleonstrasse" - drogi prowadzącej od
Tucholi do miejscowości Nowe. Położenie niemieckich oddziałów stawało się
katastrofalne. Np. 1 batalion 33 pułku grenadierów pancernych 4 Dpanc. składał
się z dwunastu żołnierzy. Batalion ten miał za zadanie utrzymać
dwunastokilometrowy odcinek frontu.
Kolejnym celem Rosjan stała się Tuchola. W miejscowości tej znajdował się ważny
dla Niemców węzeł kolejowy. Bitwa o Tucholę trwała od 11 lutego do14 lutego.
Początkowo niemieckie oddziały utrzymywały swoje pozycje. Jednak 14 lutego
radzieckie jednostki pancerne zdołały przebić się przez linię frontu. 15-02
Tuchola została zdobyta. Według niemieckich relacji w walkach o Tucholę oddziały
4 Dpanc zdołały zniszczyć ponad 90 radzieckich czołgów.
16 lutego sytuacja 227 Dp stała się bardzo napięta gdyż skończyły się jej zapasy
amunicji i paliwa. Niemieckie jednostki były zmuszone do wycofania się na nowe
pozycje. 227 Dp wraz z sąsiednimi dywizjami w dniach 16-02 do 20-02 cofnęły się
o 20 km w stronę Gdańska.
Chojnice były bronione przez oddziały 4 Dpanc. do 18 lutego. W tym dniu na pomoc
tej dywizji przybyły posiłki w postaci 7 Dywizji pancernej. Dywizja ta brała
wcześniej udział w walkach o Elbląg. Miasto zostało zdobyte 11 lutego. 7 Dpanc.
wycofała się na Żuławy. W tym rejonie odcinek frontu był stosunkowo stabilny i w
połowie lutego dywizja ta mogła zostać skierowana w rejon Borów Tucholskich.
Przez wsparcie 7Dpanc. radzieckie natarcie w okolicach Chojnic zostało mocno
spowolnione.
20 lutego linia frontu przebiegała na południe od linii: Tczew Lubichowo-Czersk.
Nad Wisłą 18 lutego Rosjanie opanowali miejscowość Nowe. Od 16 lutego po
zburzeniu mostu na Wiśle Grudziądz stał się okrążoną twierdzą. W tym dniu do
miasta zdołała przybyć 83 Dp. Grudziądz został zdobyty dopiero 5 marca.
W dniach od 20 lutego do 24 lutego opór Niemców stał się wyjątkowo zaciekły.
Niemieckie jednostki wraz z 4 Dpanc. ponownie przystąpiły do kontrataków. 4
Dpanc. otrzymała uzupełnienie w postaci nowych czołgów typu "Panter", przez co
dywizja częściowo odzyskała swoje zdolności bojowe. Stać ją było teraz na
utrzymywanie sporych odwodów wspomagających przeprowadzanie kontrataków. W tych
dniach 4 Dpanc. walczyła na odcinku między Chojnicami i Starogardem Gdańskim.
25 lutego Rosjanie wyprowadzili natarcie w kierunku Starogardu Gdańskiego.
Zacięte walki toczyły się o Lubichowo i Skórcz. Te miejscowości były ważnymi
węzłami komunikacyjnymi. Zostały zdobyte po kilkudniowych walkach.
|
|